{"id":355,"date":"2015-12-06T11:04:10","date_gmt":"2015-12-06T10:04:10","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiagierczyce.pl\/?page_id=355"},"modified":"2018-12-09T15:35:56","modified_gmt":"2018-12-09T14:35:56","slug":"bulla-ustanawiajaca-nadzwyczajny-jubileusz-milosierdzia","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/?page_id=355","title":{"rendered":"Bulla papieska Jubileusz Mi\u0142osierdzia"},"content":{"rendered":"

Papie\u017c Franciszek<\/span><\/h2>\n

Misericordiae vultus<\/i><\/span><\/h3>\n

Bulla ustanawiaj\u0105ca nadzwyczajny Jubileusz Mi\u0142osierdzia<\/span><\/h4>\n

 <\/p>\n

Franciszek,<\/span>
\n Biskup Rzymu, <\/span>
\nS\u0142uga S\u0142ug Bo\u017cych<\/span>
\n do wszystkich, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 czyta\u0107 ten list<\/span>
\n \u0141aska, mi\u0142osierdzie i pok\u00f3j<\/span><\/p>\n

Jezus Chrystus jest obliczem mi\u0142osierdzia Ojca. Wydaje si\u0119, i\u017c tajemnica wiary chrze\u015bcija\u0144skiej znajduje w tym s\u0142owie swoj\u0105 syntez\u0119. Ono sta\u0142o si\u0119 \u017cywe, widoczne i osi\u0105gn\u0119\u0142o swoj\u0105 pe\u0142ni\u0119 w Jezusie z Nazaretu. Ojciec \u00abbogaty w mi\u0142osierdzie\u00bb (por. Ef <\/i>2, 4), gdy objawi\u0142 Moj\u017ceszowi swoje imi\u0119: \u00abB\u00f3g mi\u0142osierny i lito\u015bciwy, cierpliwy, bogaty w \u0142ask\u0119 i wierno\u015b\u0107\u00bb (Wj<\/i> 34, 6), sprawi\u0142, \u017ce cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 nieprzerwanie poznawa\u0107 Jego bosk\u0105 natur\u0119 na r\u00f3\u017cne sposoby i w wielu momentach historii. W \u00abpe\u0142ni czas\u00f3w\u00bb (por. Ga<\/i> 4,4), gdy wszystko by\u0142o gotowe wed\u0142ug Jego planu zbawienia, zes\u0142a\u0142 On swojego Syna, narodzonego z Maryi Dziewicy, aby objawi\u0107 nam w spos\u00f3b ostateczny swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Kto widzi Syna, widzi te\u017c i Ojca (por. J<\/i> 14, 9). Jezus z Nazaretu swoimi s\u0142owami, gestami i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 osob\u0105[1]<\/a> objawia mi\u0142osierdzie Boga.<\/span><\/p>\n

Potrzebujemy nieustannie kontemplowa\u0107 t\u0119 tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia. Jest ona dla nas \u017ar\u00f3d\u0142em rado\u015bci, ukojenia i pokoju. Jest warunkiem naszego zbawienia. Mi\u0142osierdzie: to jest s\u0142owo, kt\u00f3re objawia Przenaj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Tr\u00f3jc\u0119. Mi\u0142osierdzie: to najwy\u017cszy i ostateczny akt, w kt\u00f3rym B\u00f3g wychodzi nam na spotkanie. Mi\u0142osierdzie: jest podstawowym prawem, kt\u00f3re mieszka w sercu ka\u017cdego cz\u0142owieka, gdy patrzy on szczerymi oczami na swojego brata, kt\u00f3rego spotyka na drodze \u017cycia. Mi\u0142osierdzie: to droga, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy Boga z cz\u0142owiekiem, poniewa\u017c otwiera serce na nadziej\u0119 bycia kochanym na zawsze, pomimo ogranicze\u0144 naszego grzechu.<\/span><\/p>\n

S\u0105 chwile, w kt\u00f3rych jeszcze mocniej jeste\u015bmy wzywani, aby utkwi\u0107 wzrok w mi\u0142osierdziu, by\u015bmy sami stali si\u0119 skutecznym znakiem dzia\u0142ania Ojca. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu og\u0142osi\u0142em Nadzwyczajny Jubileusz Mi\u0142osierdzia<\/i> jako pe\u0142en \u0142aski czas dla Ko\u015bcio\u0142a, by uczyni\u0107 \u015bwiadectwo wierz\u0105cych jeszcze mocniejszym i skuteczniejszym.<\/span><\/p>\n

Rok \u015awi\u0119ty zostanie rozpocz\u0119ty 8 grudnia, w Uroczysto\u015b\u0107 Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Ta uroczysto\u015b\u0107 liturgiczna wskazuje spos\u00f3b, w jaki B\u00f3g dzia\u0142a ju\u017c od pocz\u0105tk\u00f3w naszej historii. Po grzechu Adama i Ewy B\u00f3g nie chcia\u0142 zostawi\u0107 ludzko\u015bci samej, wystawionej na dzia\u0142anie z\u0142a. St\u0105d te\u017c w swoim zamy\u015ble zechcia\u0142 On, aby Maryja, \u015bwi\u0119ta i niepokalana w mi\u0142o\u015bci (por. Ef<\/i> 1, 4), sta\u0142a si\u0119 Matk\u0105 Odkupiciela cz\u0142owieka. Na ogrom grzechu B\u00f3g odpowiada pe\u0142ni\u0105 przebaczenia. Mi\u0142osierdzie b\u0119dzie zawsze wi\u0119ksze od ka\u017cdego grzechu i nikt nie mo\u017ce ograniczy\u0107 mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3ry przebacza. W t\u0119 w\u0142a\u015bnie Uroczysto\u015b\u0107 Niepokalanego Pocz\u0119cia otworz\u0119 z rado\u015bci\u0105 Drzwi \u015awi\u0119te. Z tej okazji stan\u0105 si\u0119 one Bram\u0105 Mi\u0142osierdzia<\/i>, gdzie ka\u017cdy wchodz\u0105cy b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 do\u015bwiadczy\u0107 mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3ry pociesza, przebacza i daje nadziej\u0119.<\/span><\/p>\n

W kolejn\u0105 niedziel\u0119, tj. III Niedziel\u0119 Adwentu, otworzone zostan\u0105 Drzwi \u015awi\u0119te w Katedrze Rzymu, w Bazylice \u015bw. Jana na Lateranie, a nast\u0119pnie w Bazylikach Papieskich. Postanawiam r\u00f3wnie\u017c, aby w t\u0119 w\u0142a\u015bnie niedziel\u0119 w ka\u017cdym Ko\u015bciele lokalnym, w Katedrze, kt\u00f3ra jest Ko\u015bcio\u0142em-Matk\u0105 dla wszystkich wiernych, b\u0105d\u017a te\u017c w Konkatedrach lub te\u017c w innych ko\u015bcio\u0142ach o szczeg\u00f3lnym znaczeniu, zosta\u0142a otworzona na ca\u0142y rok taka sama Brama Mi\u0142osierdzia. Wed\u0142ug decyzji Biskupa Ordynariusza, taka Brama b\u0119dzie mog\u0142a by\u0107 otworzona r\u00f3wnie\u017c w sanktuariach, miejscach nawiedzanych przez wielu pielgrzym\u00f3w, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie tam bardzo cz\u0119sto do\u015bwiadczaj\u0105 w sercu \u0142aski i znajduj\u0105 drog\u0119 do nawr\u00f3cenia. Ka\u017cdy zatem Ko\u015bci\u00f3\u0142 lokalny b\u0119dzie bezpo\u015brednio zaanga\u017cowany w prze\u017cywanie tego Roku \u015awi\u0119tego, jako szczeg\u00f3lnego momentu \u0142aski i odnowy duchowej. Jubileusz b\u0119dzie wi\u0119c \u015bwi\u0119towany w Rzymie, tak jak i w Ko\u015bcio\u0142ach lokalnych, jako znak widzialny komunii ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a.<\/span><\/p>\n

Wybra\u0142em dat\u0119 8 grudnia, poniewa\u017c jest ona bogata w znaczenie ze wzgl\u0119du na wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 histori\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. Otworz\u0119 bowiem Drzwi \u015awi\u0119te w pi\u0119\u0107dziesi\u0105t\u0105 rocznic\u0119 zako\u0144czenia Soboru Watyka\u0144skiego II. Ko\u015bci\u00f3\u0142 czuje potrzeb\u0119 \u017cywego wspominania tej chwili, gdy\u017c wtedy w\u0142a\u015bnie zaczyna\u0142 si\u0119 nowy bieg jego historii. Ojcowie zgromadzeni na Soborze czuli potrzeb\u0119, siln\u0105 jak prawdziwy powiew Ducha \u015awi\u0119tego, m\u00f3wienia o Bogu do ludzi ich czas\u00f3w w spos\u00f3b bardziej zrozumia\u0142y. Po rozbiciu mur\u00f3w, kt\u00f3re przez zbyt d\u0142ugi czas trzyma\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 w zamkni\u0119ciu jak w uprzywilejowanej cytadeli, nadszed\u0142 czas na g\u0142oszenie Ewangelii w nowy spos\u00f3b. Nowy etap ewangelizacji, kt\u00f3ra trwa od zawsze. Nowe zaanga\u017cowanie dla wszystkich chrze\u015bcijan, aby \u015bwiadczy\u0107 z wi\u0119kszym entuzjazmem i przekonaniem o swojej wierze. Ko\u015bci\u00f3\u0142 czu\u0142 odpowiedzialno\u015b\u0107 za bycie w \u015bwiecie \u017cywym znakiem mi\u0142o\u015bci Ojca.<\/span><\/p>\n

Powracaj\u0105 w pami\u0119ci pe\u0142ne wymowy s\u0142owa, kt\u00f3re \u015bw. Jan XXIII wypowiedzia\u0142 na rozpocz\u0119cie Soboru, aby wskaza\u0107 drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy kroczy\u0107: \u00abDzi\u015b jednak\u017ce Oblubienica Chrystusa woli pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 raczej lekarstwem mi\u0142osierdzia, ani\u017celi surowo\u015bci\u0105. […] Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki pragnie okaza\u0107 si\u0119 matk\u0105 mi\u0142uj\u0105c\u0105 wszystkich, matk\u0105 \u0142askaw\u0105, cierpliw\u0105, pe\u0142n\u0105 mi\u0142osierdzia i dobroci wzgl\u0119dem syn\u00f3w od\u0142\u0105czonych, podnosz\u0105c za po\u015brednictwem tego Soboru Powszechnego pochodni\u0119 prawdy katolickiej\u00bb.[2]<\/a> W tym samym horyzoncie porusza\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c b\u0142. Pawe\u0142 VI, kt\u00f3ry tak wyrazi\u0142 si\u0119 na zako\u0144czenie Soboru: \u00abChcemy przede wszystkim zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, i\u017c religi\u0105 naszego Soboru by\u0142a przede wszystkim mi\u0142o\u015b\u0107; […]. Biblijna historia o Samarytaninie sta\u0142a si\u0119 paradygmatem duchowo\u015bci Soboru. […] Strumie\u0144 mi\u0142o\u015bci i uwielbienia wyla\u0142 si\u0119 z Soboru na wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat ludzki. Odrzucono naturalnie b\u0142\u0119dy, owszem; poniewa\u017c to wymaga mi\u0142o\u015bci nie mniej, ni\u017c prawdy; ale dla os\u00f3b pozosta\u0142o tylko wezwanie, szacunek i mi\u0142o\u015b\u0107. Zamiast deprymuj\u0105cych diagnoz, zach\u0119caj\u0105ce lekarstwa; zamiast z\u0142owrogich przewidywa\u0144, w stron\u0119 \u015bwiata wsp\u00f3\u0142czesnego wys\u0142ali\u015bmy z Soboru przes\u0142ania pe\u0142ne zaufania: jego warto\u015bci nie tylko zosta\u0142y uszanowane, ale i uhonorowane, jego wysi\u0142ki wsparte, jego zamierzenia oczyszczone i pob\u0142ogos\u0142awione. […] I jeszcze inn\u0105 rzecz powinni\u015bmy zauwa\u017cy\u0107: ca\u0142e to bogactwo doktrynalne jest zwr\u00f3cone w jednym kierunku: s\u0142u\u017cy\u0107 cz\u0142owiekowi. Cz\u0142owiekowi, mo\u017cemy tak to powiedzie\u0107, w ka\u017cdym jego po\u0142o\u017ceniu, w ka\u017cdej jego chorobie i w ka\u017cdej jego potrzebie\u00bb.[3]<\/a><\/span><\/p>\n

Z uczuciem wdzi\u0119czno\u015bci za to, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 otrzyma\u0142 oraz z odpowiedzialno\u015bci\u0105 za zadanie, kt\u00f3re na nas czeka, przekroczymy Drzwi \u015awi\u0119te maj\u0105c pe\u0142ne zaufanie, \u017ce towarzyszy nam moc Zmartwychwsta\u0142ego Pana, kt\u00f3ry nieustannie podtrzymuje nasz\u0105 pielgrzymk\u0119. Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry prowadzi kroki wierz\u0105cych, by wsp\u00f3\u0142pracowali w dziele zbawienia dokonanym przez Chrystusa, niech b\u0119dzie przewodnikiem i wsparciem Ludu Bo\u017cego, pomagaj\u0105c mu kontemplowa\u0107 oblicze mi\u0142osierdzia.[4]<\/a><\/span><\/p>\n

Rok Jubileuszowy zako\u0144czy si\u0119 w uroczysto\u015b\u0107 liturgiczn\u0105 Jezusa Chrystusa, Kr\u00f3la Wszech\u015bwiata, 20 listopada 2016 roku. W tym dniu, zamykaj\u0105c Drzwi \u015awi\u0119te, b\u0119dziemy kierowa\u0107 nasze my\u015bli z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 i dzi\u0119kczynieniem do Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej za to, \u017ce udzieli\u0142a nam tego szczeg\u00f3lnego czasu \u0142aski. Powierzymy Chrystusowi Panu \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a, ca\u0142ej ludzko\u015bci i ogromnego kosmosu, prosz\u0105c o wylanie Jego mi\u0142osierdzia jak rosy porannej, aby owocna sta\u0142a si\u0119 historia, kt\u00f3r\u0105 mamy tworzy\u0107 w najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci z zaanga\u017cowaniem wszystkich. O jak\u017ce pragn\u0119, aby nadchodz\u0105ce lata by\u0142y naznaczone mi\u0142osierdziem tak, by\u015bmy wyszli na spotkanie ka\u017cdej osoby, nios\u0105c dobro\u0107 i czu\u0142o\u015b\u0107 Boga! Do wszystkich, tak wierz\u0105cych jak i tych, kt\u00f3rzy s\u0105 daleko, niech dotrze balsam mi\u0142osierdzia jako znak Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, kt\u00f3re jest ju\u017c obecne po\u015br\u00f3d nas.<\/span><\/p>\n

\u00abW\u0142a\u015bciwe Bogu jest stosowanie mi\u0142osierdzia i w tym najwyra\u017aniej wyra\u017ca si\u0119 jego wszechmoc\u00bb.[5]<\/a> S\u0142owa \u015bw. Tomasza z Akwinu pokazuj\u0105, \u017ce mi\u0142osierdzie Bo\u017ce nie jest znakiem s\u0142abo\u015bci, lecz przejawem wszechmocy Boga. Z tego te\u017c powodu liturgia w jednej ze swoich najstarszych kolekt przywo\u0142uje nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa modlitwy: \u00abBo\u017ce, Ty przez przebaczenie i lito\u015b\u0107 najpe\u0142niej okazujesz swoj\u0105 wszechmoc\u00bb.[6]<\/a> B\u00f3g zawsze b\u0119dzie w ludzkiej historii jako Ten, kt\u00f3ry jest obecny, bliski, opatrzno\u015bciowy, \u015bwi\u0119ty i mi\u0142osierny.<\/span><\/p>\n

\u00abCierpliwy i mi\u0142osierny\u00bb \u2014 to podw\u00f3jne okre\u015blenie spotykamy cz\u0119sto w Starym Testamencie jako opis natury Boga. To Jego bycie mi\u0142osiernym znajduje swe potwierdzenie w wielorakich dzie\u0142ach historii zbawienia, gdzie dobro\u0107 Boga zwyci\u0119\u017ca nad ch\u0119ci\u0105 kary i zniszczenia. Psalmy w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny okazuj\u0105 t\u0119 wielko\u015b\u0107 Boskiego dzia\u0142ania: \u00abOn odpuszcza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe niemoce, On \u017cycie twoje wybawia od zguby, On wie\u0144czy ci\u0119 \u0142ask\u0105 i zmi\u0142owaniem\u00bb (Ps<\/i> 103[102], 3-4). W spos\u00f3b jeszcze bardziej wyrazisty kolejny Psalm przywo\u0142uje konkretne znaki mi\u0142osierdzia: \u00abPan uwalnia je\u0144c\u00f3w, Pan przywraca wzrok niewidomym, Pan podnosi pochylonych, Pan mi\u0142uje sprawiedliwych. Pan strze\u017ce przychodni\u00f3w, chroni sierot\u0119 i wdow\u0119, lecz na bezdro\u017ca kieruje wyst\u0119pnych\u00bb (Ps<\/i> 146[145], 7-9). I w ko\u0144cu jeszcze inne wyra\u017cenia Psalmisty: \u00abOn leczy z\u0142amanych na duchu i przewi\u0105zuje ich rany. […] Pan d\u017awiga pokornych, a poni\u017ca wyst\u0119pnych a\u017c do ziemi\u00bb (Ps<\/i> 147 [146-147], 3.6). Mi\u0142osierdzie Boga nie jest wi\u0119c jak\u0105\u015b abstrakcyjn\u0105 ide\u0105, ale jest konkretnym faktem, dzi\u0119ki kt\u00f3remu On objawia swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 ojcowsk\u0105 i matczyn\u0105, kt\u00f3ra wyp\u0142ywa z wn\u0119trzno\u015bci i zwraca si\u0119 do syna. To naprawd\u0119 jest ten przypadek, kiedy mo\u017ce m\u00f3wi\u0107 o mi\u0142o\u015bci wyp\u0142ywaj\u0105cej z wn\u0119trza. Pochodzi ona z wn\u0119trza jako g\u0142\u0119bokie uczucie, naturalne, akt czu\u0142o\u015bci i wsp\u00f3\u0142czucia, odpuszczenia i przebaczenia.<\/span><\/p>\n

\u00abBo Jego mi\u0142osierdzie na wieki\u00bb (Ps<\/i> 136[135]).[7]<\/a> Jest to refren powtarzany po ka\u017cdym wersecie Psalmu, kt\u00f3ry opowiada histori\u0119 objawienia si\u0119 Boga. W mocy mi\u0142osierdzia wszystkie dzieje staro\u017cytnego ludu pe\u0142ne s\u0105 g\u0142\u0119bokiego znaczenia zbawczego. Mi\u0142osierdzie sprawia, \u017ce historia Boga i Izraela staje si\u0119 histori\u0105 zbawienia. Wydaje si\u0119, \u017ce przez to ci\u0105g\u0142e powtarzanie: \u00abBo Jego mi\u0142osierdzie na wieki\u00bb, Psalm \u0142amie zamkni\u0119ty kr\u0105g przestrzeni i czasu, aby wszystko umie\u015bci\u0107 w wiecznej tajemnicy mi\u0142o\u015bci. To tak, jakby chcia\u0142 nam powiedzie\u0107, \u017ce B\u00f3g b\u0119dzie spogl\u0105da\u0142 na cz\u0142owieka nie tylko w historii, ale i na wieczno\u015b\u0107, wzrokiem mi\u0142osiernego Ojca. To nie przypadek, \u017ce lud Izraela zechcia\u0142 w\u0142\u0105czy\u0107 ten Psalm, \u201eWielki hallel<\/i>\u201d, <\/i>jak bywa r\u00f3wnie\u017c nazywany, do najwa\u017cniejszych tekst\u00f3w liturgicznych.<\/span><\/p>\n

Przed swoj\u0105 m\u0119k\u0105 Jezus modli\u0142 si\u0119 tym\u017ce w\u0142a\u015bnie Psalmem mi\u0142osierdzia. Za\u015bwiadcza o tym Ewangelista Mateusz, gdy pisze, \u017ce \u00abpo od\u015bpiewaniu hymnu\u00bb (Mt<\/i> 26, 30) Jezus wraz z uczniami wyszli w stron\u0119 G\u00f3ry Oliwnej. Podczas, gdy Jezus odprawia\u0142 po raz pierwszy Eucharysti\u0119, jako Wieczn\u0105 Pami\u0105tk\u0119 swojej realnej obecno\u015bci pomi\u0119dzy nami, umiejscawia\u0142 symbolicznie ten najwy\u017cszy akt Objawienia w \u015bwietle mi\u0142osierdzia. W tym\u017ce samym horyzoncie mi\u0142osierdzia Jezus prze\u017cywa\u0142 swoj\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107, \u015bwiadomy wielkiej tajemnicy mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wype\u0142ni\u0142a si\u0119 na krzy\u017cu. \u015awiadomo\u015b\u0107, \u017ce sam Jezus modli\u0142 si\u0119 tym Psalmem, czyni go dla nas chrze\u015bcijan jeszcze wa\u017cniejszym i sprawia, \u017ce powinien sta\u0107 si\u0119 on nasz\u0105 modlitw\u0105 uwielbienia: \u00abBo Jego mi\u0142osierdzie na wieki\u00bb.<\/span><\/p>\n

Ze wzrokiem utkwionym w Jezusie i w Jego obliczu mi\u0142osiernym mo\u017cemy zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w mi\u0142o\u015b\u0107 Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Misj\u0105, kt\u00f3r\u0105 Jezus otrzyma\u0142 od Ojca, by\u0142o objawienie tajemnicy Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci w jej pe\u0142ni. \u00abB\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105\u00bb (1 J<\/i> 4, 8.16), og\u0142asza \u2014 po raz pierwszy i jedyny na kartach Pisma \u015bwi\u0119tego. \u2014 Jan Ewangelista. Ta mi\u0142o\u015b\u0107 jest ju\u017c wtedy mo\u017cliwa, widoczna i namacalna w ca\u0142ym \u017cyciu Jezusa. Jego osoba jest niczym innym jak tylko mi\u0142o\u015bci\u0105. To mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra si\u0119 daje za darmo. Relacje Jezusa z osobami, kt\u00f3re Go otaczaj\u0105, ukazuj\u0105 co\u015b jedynego i niepowtarzalnego. Znaki, kt\u00f3re czyni przede wszystkim w stosunku do grzesznik\u00f3w, do biednych, wy\u0142\u0105czonych, chorych i cierpi\u0105cych, s\u0105 naznaczone mi\u0142osierdziem. Wszystko w Nim m\u00f3wi o mi\u0142osierdziu. Nie ma te\u017c w Nim czego\u015b, co by\u0142oby pozbawione wsp\u00f3\u0142czucia.<\/span><\/p>\n

Jezus, wobec rzeszy ludzi, kt\u00f3rzy szli za Nim, widz\u0105c, \u017ce byli zm\u0119czeni i strudzeni, zdezorientowani i bez przewodnika, odczu\u0142 w g\u0142\u0119bi serca silne dla nich wsp\u00f3\u0142czucie (por. Mt<\/i> 9, 36). Moc\u0105 tej w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015bci wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cej uzdrowi\u0142 chorych, kt\u00f3rych mu przyniesiono (por. Mt<\/i> 14, 14) oraz kilkoma chlebami i rybami nakarmi\u0142 t\u0142um do syto\u015bci (por. Mt<\/i> 15, 37). To, co porusza\u0142o Jezusa we wszystkich okoliczno\u015bciach, to nic innego jak mi\u0142osierdzie, dzi\u0119ki kt\u00f3remu czyta\u0142 w sercach swoich rozm\u00f3wc\u00f3w, daj\u0105c im odpowiedzi, kt\u00f3re korespondowa\u0142y z ich najprawdziwszymi potrzebami. W ten sam spos\u00f3b, gdy Jezus spotka\u0142 wdow\u0119 z Nain, kt\u00f3rej syna niesiono do grobu, odczu\u0142 wielkie wsp\u00f3\u0142czucie z powodu przejmuj\u0105cego b\u00f3lu p\u0142acz\u0105cej matki i przywr\u00f3ci\u0142 jej syna, wskrzeszaj\u0105c go z martwych (por. \u0141k<\/i> 7, 15). Po uwolnieniu op\u0119tanego w kraju Geraze\u0144czyk\u00f3w, powierza mu t\u0119 misj\u0119: \u00abOpowiadaj im wszystko, co ci Pan uczyni\u0142 i jak ulitowa\u0142 si\u0119 nad tob\u0105\u00bb (Mk<\/i> 5, 19). R\u00f3wnie\u017c powo\u0142anie Mateusza wpisuje si\u0119 w ten horyzont mi\u0142osierdzia. Przechodz\u0105c obok komory celnej, spojrzenie Jezusa spotka\u0142o si\u0119 ze wzrokiem Mateusza. By\u0142o to spojrzenie pe\u0142ne mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re przebaczy\u0142o grzechy tego cz\u0142owieka oraz, zwyci\u0119\u017caj\u0105c opory innych uczni\u00f3w, wybra\u0142o jego, grzesznika i celnika, aby sta\u0142 si\u0119 jednym z Dwunastu. \u015aw. Beda Czcigodny, komentuj\u0105c t\u0119 scen\u0119 z Ewangelii napisa\u0142, \u017ce Jezus spojrza\u0142 na Mateusza z \u201euczuciem mi\u0142o\u015bci i wybra\u0142 go\u201d: miserando atque eligendo.<\/i>[8]<\/a> Te s\u0142owa zawsze robi\u0105 na mnie wra\u017cenie, dlatego wybra\u0142em je na moje zawo\u0142anie biskupie.<\/span><\/p>\n

W przypowie\u015bciach po\u015bwi\u0119conych mi\u0142osierdziu Jezus objawia natur\u0119 Boga jako natur\u0119 Ojca, kt\u00f3ry nigdy nie uwa\u017ca si\u0119 za zwyci\u0119\u017conego dop\u00f3ki nie sprawi, \u017ce poprzez wsp\u00f3\u0142czucie i mi\u0142osierdzie zniknie grzech i pokonane zostanie odrzucenie. Znamy te przypowie\u015bci, a szczeg\u00f3lnie trzy z nich: przypowie\u015b\u0107 o zaginionej owcy, o zagubionej monecie i o synu marnotrawnym (por. \u0141k<\/i> 15, 1-32). W tych przypowie\u015bciach B\u00f3g zawsze przedstawiony jest jako pe\u0142en rado\u015bci, przede wszystkim, gdy przebacza. Znajdujemy w nich istot\u0119 Ewangelii oraz naszej wiary, poniewa\u017c mi\u0142osierdzie jest ukazane jako si\u0142a, kt\u00f3ra zwyci\u0119\u017ca wszystko, kt\u00f3ra wype\u0142nia serce mi\u0142o\u015bci\u0105 i pociesza przebaczeniem.<\/span><\/p>\n

W innej przypowie\u015bci natomiast otrzymujemy nauk\u0119 dotycz\u0105c\u0105 naszego chrze\u015bcija\u0144skiego stylu \u017cycia. Sprowokowany pytaniem Piotra, ile razy nale\u017ca\u0142oby przebaczy\u0107, Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abNie m\u00f3wi\u0119 ci, \u017ce a\u017c siedem razy, lecz a\u017c siedemdziesi\u0105t siedem razy\u00bb (Mt<\/i> 18, 22) i opowiedzia\u0142 przypowie\u015b\u0107 o \u201enielito\u015bciwym d\u0142u\u017cniku\u201d. Ten\u017ce w\u0142a\u015bnie d\u0142u\u017cnik, wezwany przed oblicze kr\u00f3la po to, by zwr\u00f3ci\u0142 mu ogromny d\u0142ug, b\u0142aga go na kolanach i kr\u00f3l daruje mu nale\u017cno\u015b\u0107. Zaraz po wyj\u015bciu \u00f3w d\u0142u\u017cnik spotyka innego s\u0142ug\u0119, r\u00f3wnego sobie, kt\u00f3ry by\u0142 mu d\u0142u\u017cny niepor\u00f3wnanie mniej. S\u0142uga ten b\u0142aga go na kolanach o lito\u015b\u0107, kt\u00f3rej jednak nie otrzymuje i zostaje wtr\u0105cony do wi\u0119zienia. Kr\u00f3l, gdy tylko us\u0142ysza\u0142 o tym, co zasz\u0142o, rozgniewa\u0142 si\u0119 bardzo, wezwa\u0142 nielito\u015bciwego d\u0142u\u017cnika do siebie i rzek\u0142: \u00abCzy\u017c wi\u0119c i ty nie powiniene\u015b by\u0142 si\u0119 ulitowa\u0107 nad swoim wsp\u00f3\u0142s\u0142ug\u0105, jak ja ulitowa\u0142em si\u0119 nad tob\u0105?\u00bb (Mt<\/i> 18, 33). Jezus ko\u0144czy t\u0119 przypowie\u015b\u0107 s\u0142owami: \u00abPodobnie uczyni wam Ojciec m\u00f3j niebieski, je\u017celi ka\u017cdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu\u00bb (Mt<\/i> 18, 35).<\/span><\/p>\n

Ta przypowie\u015b\u0107 zawiera g\u0142\u0119bok\u0105 nauk\u0119 dla ka\u017cdego z nas. Jezus stwierdza, \u017ce mi\u0142osierdzie to nie jest tylko dzia\u0142anie Ojca, lecz staje si\u0119 kryterium potrzebnym do zrozumienia, kim s\u0105 Jego prawdziwi synowie. Jeste\u015bmy wi\u0119c wezwani do \u017cycia mi\u0142osierdziem, poniewa\u017c to nam zosta\u0142o najpierw udzielone mi\u0142osierdzie. Przebaczenie zniewag staje si\u0119 najbardziej ewidentnym wyrazem mi\u0142o\u015bci mi\u0142osiernej, a dla nas chrze\u015bcijan jest nakazem, kt\u00f3rego nie mo\u017cemy pomin\u0105\u0107. Jak\u017ce wydaje si\u0119 nieraz trudne to przebaczenie! A jednak jest ono narz\u0119dziem z\u0142o\u017conym w nasze r\u0119ce, aby\u015bmy byli w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107 spok\u00f3j serca. Porzuci\u0107 \u017cal, z\u0142o\u015b\u0107, przemoc i zemst\u0119 \u2014 to warunki konieczne do tego, by \u017cy\u0107 szcz\u0119\u015bliwie. Przyjmujemy zatem zach\u0119t\u0119 Aposto\u0142a: \u00abNiech s\u0142o\u0144ce nie zachodzi nad waszym gniewem\u00bb (Ef<\/i> 4, 26). S\u0142uchamy przede wszystkim s\u0142owa Chrystusa, kt\u00f3ry przedstawi\u0142 mi\u0142osierdzie jako idea\u0142 \u017cycia i jako kryterium wiarygodno\u015bci dla naszej wiary: \u00abB\u0142ogos\u0142awieni mi\u0142osierni, albowiem oni mi\u0142osierdzia dost\u0105pi\u0105\u00bb (Mt<\/i> 5, 7). To jest b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, kt\u00f3re powinno si\u0119 sta\u0107 dla nas inspiracj\u0105 w tym Roku \u015awi\u0119tym.<\/span><\/p>\n

Jak mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, mi\u0142osierdzie w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym jest s\u0142owem-kluczem do wskazania dzia\u0142ania Boga wobec nas. On nie ogranicza si\u0119 do potwierdzenia swojej mi\u0142o\u015bci, ale czyni j\u0105 widoczn\u0105 i namacaln\u0105. Mi\u0142o\u015b\u0107 nie mo\u017ce by\u0107 przecie\u017c abstrakcyjnym s\u0142owem. Z samej swej natury jest ona konkretnym \u017cyciem: to intencje, zachowania, postawy, kt\u00f3re przyjmuje si\u0119 w codzienno\u015bci. Mi\u0142osierdzie Boga jest Jego odpowiedzialno\u015bci\u0105 za nas. On czuje si\u0119 odpowiedzialnym, to znaczy: pragnie naszego dobra i chce nas widzie\u0107 szcz\u0119\u015bliwymi, nape\u0142nionymi rado\u015bci\u0105 i pokojem. Na tej\u017ce w\u0142a\u015bnie d\u0142ugo\u015bci fali powinna zosta\u0107 dostrojona i zorientowana mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0142osierna chrze\u015bcijan. Tak, jak kocha Ojciec, tak te\u017c powinni kocha\u0107 i synowie. Jak On jest mi\u0142osierny, tak te\u017c i my jeste\u015bmy wezwani, by by\u0107 mi\u0142osierni: jedni wobec drugich.<\/span><\/p>\n

G\u0142\u00f3wn\u0105 belk\u0105, na kt\u00f3rej wspiera si\u0119 \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a, jest mi\u0142osierdzie. Wszystko w dzia\u0142aniu duszpasterskim Ko\u015bcio\u0142a powinno zosta\u0107 otulone czu\u0142o\u015bci\u0105, z jak\u0105 kieruje si\u0119 do wiernych; nic te\u017c z jego g\u0142oszenia i z jego \u015bwiadectwa ukazanego \u015bwiatu nie mo\u017ce by\u0107 pozbawione mi\u0142osierdzia. Wiarygodno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a weryfikuje si\u0119 na drodze mi\u0142o\u015bci mi\u0142osiernej i wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cej. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u00ab\u017cyje niewyczerpanym pragnieniem ofiarowania mi\u0142osierdzia\u00bb.[9]<\/a> By\u0107 mo\u017ce przez zbyt d\u0142ugi czas zapomnieli\u015bmy wskazywa\u0107 i \u017cy\u0107 drog\u0105 mi\u0142osierdzia. Z jednej strony pokusa, kt\u00f3ra podpowiada, aby bra\u0107 pod uwag\u0119 tylko i zawsze sprawiedliwo\u015b\u0107, sprawi\u0142a, \u017ce zapomnieli\u015bmy, i\u017c jest to tylko pierwszy krok, jakkolwiek konieczny i nieodzowny, ale Ko\u015bci\u00f3\u0142 potrzebuje wznie\u015b\u0107 si\u0119 ponad to, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 cel wy\u017cszy i o wiele bardziej znacz\u0105cy. Z drugiej strony ze smutkiem obserwujemy, jak do\u015bwiadczenie przebaczenia w naszej kulturze staje si\u0119 coraz rzadsze. W niekt\u00f3rych przypadkach wydaje si\u0119 nawet, i\u017c znika ju\u017c samo s\u0142owo przebaczenie. Jednak bez do\u015bwiadczenia przebaczenia pozostaje nam droga bezp\u0142odna i sterylna, jakby\u015bmy \u017cyli w jakim\u015b miejscu pustynnym i odosobnionym. Nadszed\u0142 znowu czas dla Ko\u015bcio\u0142a, aby przyj\u0105\u0107 na siebie radosne g\u0142oszenie przebaczenia. To jest czas powrotu do tego, co istotne, aby wzi\u0105\u0107 na siebie s\u0142abo\u015bci i trudno\u015bci naszych braci. Przebaczenie to si\u0142a, kt\u00f3ra przywraca do nowego \u017cycia i dodaje odwagi, aby patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105.<\/span><\/p>\n

Nie mo\u017cemy zapomnie\u0107 o wielkim nauczaniu, kt\u00f3re \u015bw. Jan Pawe\u0142 II ofiarowa\u0142 w swojej drugiej encyklice Dives in misericordia<\/i>, kt\u00f3re w \u00f3wczesnej epoce przysz\u0142o tak niespodziewanie i zaskoczy\u0142o wielu tematem, jaki porusza\u0142o. W szczeg\u00f3lno\u015bci chcia\u0142bym przywo\u0142a\u0107 dwa aspekty tego nauczania. Przede wszystkim \u015bwi\u0119ty Papie\u017c podkre\u015bla\u0142 zapomnienie tematu mi\u0142osierdzia w kulturze naszych dni: \u00abUmys\u0142owo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesna, mo\u017ce bardziej ni\u017c cz\u0142owiek przesz\u0142o\u015bci, zdaje si\u0119 sprzeciwia\u0107 Bogu mi\u0142osierdzia, a tak\u017ce d\u0105\u017cy do tego, a\u017ceby sam\u0105 ide\u0119 mi\u0142osierdzia odsun\u0105\u0107 ma margines \u017cycia i odci\u0105\u0107 od serca ludzkiego. Samo s\u0142owo i poj\u0119cie \u201emi\u0142osierdzie\u201d jakby przeszkadza\u0142o cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ry poprzez nieznany przedtem rozw\u00f3j nauki i techniki bardziej ni\u017c kiedykolwiek w dziejach sta\u0142 si\u0119 panem i uczyni\u0142 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105 (por. Rdz<\/i> 1, 28). Owo \u201epanowanie nad ziemi\u0105\u201d, rozumiane nieraz jednostronnie i powierzchownie, jakby nie pozostawia\u0142o miejsca dla mi\u0142osierdzia. […] I dlatego te\u017c wielu ludzi i wiele \u015brodowisk, kieruj\u0105c si\u0119 \u017cywym zmys\u0142em wiary, zwraca si\u0119 niejako spontanicznie do mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w dzisiejszej sytuacji Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata\u00bb.[10]<\/a><\/span><\/p>\n

Co wi\u0119cej, \u015bw. Jan Pawe\u0142 II tak motywowa\u0142 piln\u0105 potrzeb\u0119 g\u0142oszenia i \u015bwiadczenia o mi\u0142osierdziu w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym: \u00ab[ono jest podyktowane] mi\u0142o\u015bci\u0105 cz\u0142owieka i wszystkiego, co ludzkie, a co w odczuciu tak bardzo wielu wsp\u00f3\u0142czesnych jest zagro\u017cone wielkim niebezpiecze\u0144stwem. Ta sama tajemnica Chrystusa […] ka\u017ce r\u00f3wnocze\u015bnie g\u0142osi\u0107 mi\u0142osierdzie jako mi\u0142osiern\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, objawion\u0105 w tajemnicy Chrystusa. I ka\u017ce te\u017c do tego mi\u0142osierdzia odwo\u0142ywa\u0107 si\u0119, wzywa\u0107 go na naszym trudnym i prze\u0142omowym etapie dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata […]\u00bb.[11]<\/a> To nauczanie \u015bw. Jana Paw\u0142a II jest dzi\u015b jeszcze bardziej aktualne i zas\u0142uguje na to, aby je ponownie podj\u0105\u0107 w tym Roku \u015awi\u0119tym. Przyjmijmy na nowo jego s\u0142owa: \u00abKo\u015bci\u00f3\u0142 \u017cyje swoim autentycznym \u017cyciem, kiedy wyznaje i g\u0142osi mi\u0142osierdzie \u2014 najwspanialszy przymiot Stw\u00f3rcy i Odkupiciela \u2014 i kiedy ludzi przybli\u017ca do Zbawicielowych zdroj\u00f3w mi\u0142osierdzia, kt\u00f3rych jest depozytariuszem i szafarzem\u00bb.[12]<\/a><\/span><\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma misj\u0119 g\u0142oszenia mi\u0142osierdzia Boga, bij\u0105cego serca Ewangelii, aby w ten spos\u00f3b dotkn\u0105\u0107 serce i umys\u0142 ka\u017cdego cz\u0142owieka. Oblubienica Chrystusa czyni swoim zachowanie Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry wszystkim wychodzi naprzeciw, nie pomijaj\u0105c nikogo. W naszym czasie, w kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest zaanga\u017cowany w now\u0105 ewangelizacj\u0119, temat mi\u0142osierdzia wymaga, by go ponownie przedstawi\u0107 z nowym entuzjazmem i z odnowion\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105. Jest to kluczowe dla Ko\u015bcio\u0142a oraz dla wiarygodno\u015bci jego g\u0142oszenia, aby \u017cy\u0142 on i \u015bwiadczy\u0142 w pierwszej osobie o mi\u0142osierdziu. J\u0119zyk Ko\u015bcio\u0142a i jego gesty powinny przekazywa\u0107 mi\u0142osierdzie tak, aby wej\u015b\u0107 w g\u0142\u0119bi\u0119 serca ludzi i sprowokowa\u0107 ich do odnalezienia drogi powrotu do Ojca.<\/span><\/p>\n

Pierwsz\u0105 prawd\u0105 Ko\u015bcio\u0142a jest mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa. Tej\u017ce mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zmierza a\u017c do przebaczenia i do dania siebie samego, Ko\u015bci\u00f3\u0142 czyni si\u0119 s\u0142ug\u0105 i po\u015brednikiem wobec ludzi. St\u0105d te\u017c tam, gdzie Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest obecny, musi si\u0119 te\u017c zaznaczy\u0107 mi\u0142osierdzie Ojca. W naszych parafiach, w naszych wsp\u00f3lnotach, w stowarzyszeniach, w ruchach, gdziekolwiek s\u0105 chrze\u015bcijanie, ka\u017cdy powinien tam odnale\u017a\u0107 oaz\u0119 mi\u0142osierdzia.<\/span><\/p>\n

Chcemy \u017cy\u0107 tym Rokiem Jubileuszowym w \u015bwietle s\u0142owa Pana: Mi\u0142osierni jak Ojciec<\/i>. Ewangelista przypomina nauczanie Jezusa, kt\u00f3ry m\u00f3wi: \u201eB\u0105d\u017acie mi\u0142osierni, jak Ojciec wasz jest mi\u0142osierny\u201d (\u0141k <\/i>6, 36). To program na \u017cycie, kt\u00f3ry jest trudny, ale zarazem bogaty w rado\u015b\u0107 i w pok\u00f3j. Nakaz Jezusa jest zwr\u00f3cony do tych, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 Jego g\u0142osu (por. \u0141k<\/i> 6, 27). Aby by\u0107 zdolnymi do mi\u0142osierdzia, powinni\u015bmy najpierw nastawi\u0107 si\u0119 na s\u0142uchanie s\u0142owa Bo\u017cego. To oznacza odzyskanie na nowo warto\u015bci ciszy, aby m\u00f3c medytowa\u0107 s\u0142owo, kt\u00f3re jest do nas zwr\u00f3cone. W ten spos\u00f3b mo\u017cliwa jest kontemplacja mi\u0142osierdzia Boga i przyj\u0119cie go jako w\u0142asnego stylu \u017cycia.<\/span><\/p>\n

Pielgrzymka<\/i> jest znakiem szczeg\u00f3lnym w Roku \u015awi\u0119tym, poniewa\u017c jest ikon\u0105 drogi, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cda osoba przemierza w czasie swojej egzystencji. \u017bycie jest pielgrzymk\u0105, a istota ludzka to viator<\/i>, pielgrzym, kt\u00f3ry przemierza drog\u0119 a\u017c do osi\u0105gni\u0119cia po\u017c\u0105danego celu. R\u00f3wnie\u017c po to, aby dotrze\u0107 do Drzwi \u015awi\u0119tych w Rzymie i w ka\u017cdym innym miejscu, b\u0119dziemy musieli p\u00f3j\u015b\u0107 na pielgrzymk\u0119, ka\u017cdy na miar\u0119 w\u0142asnych si\u0142. Stanie si\u0119 ona znakiem, \u017ce r\u00f3wnie\u017c mi\u0142osierdzie jest celem, kt\u00f3ry mamy osi\u0105gn\u0105\u0107, a kt\u00f3ry wymaga zaanga\u017cowania i po\u015bwi\u0119cenia. Pielgrzymka zatem niech stanie si\u0119 bod\u017acem do nawr\u00f3cenia: przekraczaj\u0105c Drzwi \u015awi\u0119te pozwolimy si\u0119 obj\u0105\u0107 mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu i zaanga\u017cujemy si\u0119, by\u015bmy byli mi\u0142osierni dla innych, tak jak Ojciec jest mi\u0142osierny dla nas.<\/span><\/p>\n

Pan Jezus wskazuje nam na etapy pielgrzymki, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 ten cel: \u00abNie s\u0105d\u017acie, a nie b\u0119dziecie s\u0105dzeni; nie pot\u0119piajcie, a nie b\u0119dziecie pot\u0119pieni; odpuszczajcie, a b\u0119dzie wam odpuszczone. Dawajcie, a b\u0119dzie wam dane; miar\u0105 dobr\u0105, nat\u0142oczon\u0105, utrz\u0119sion\u0105 i op\u0142ywaj\u0105c\u0105 wsypi\u0105 w zanadrza wasze. Odmierz\u0105 wam bowiem tak\u0105 miar\u0105, jak\u0105 wy mierzycie\u00bb (\u0141k<\/i> 6, 37-38). M\u00f3wi przede wszystkim, aby nie s\u0105dzi\u0107<\/i> i by nie pot\u0119pia\u0107<\/i>. Je\u015bli nie chce si\u0119 zosta\u0107 os\u0105dzonym przez Boga, nie powinno si\u0119 stawa\u0107 s\u0119dzi\u0105 swego brata. Ludzie bowiem z ich os\u0105dem zatrzymuj\u0105 si\u0119 zwykle na tym, co zewn\u0119trzne, podczas gdy B\u00f3g patrzy na to, co w \u015brodku. Jakie\u017c z\u0142o czyni\u0105 s\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 spowodowane uczuciami zazdro\u015bci i zawi\u015bci! M\u00f3wi\u0107 \u017ale o bracie, gdy jest nieobecny, jest r\u00f3wnoznaczne przedstawieniu go w z\u0142ym \u015bwietle, szkodzeniu jego reputacji i pozostawieniu go na \u0142ask\u0119 i nie\u0142ask\u0119 plotek. Nie s\u0105dzi\u0107 i nie pot\u0119pia\u0107 znaczy r\u00f3wnie\u017c, pozytywnie rzecz ujmuj\u0105c, umie\u0107 dostrzec dobro, kt\u00f3re jest w ka\u017cdej osobie i nie pozwoli\u0107 na to, aby cierpia\u0142a ona z powodu naszego cz\u0119\u015bciowego os\u0105dzenia i naszej zarozumia\u0142ej znajomo\u015bci wszystkiego. Ale to nie jest jeszcze wystarczaj\u0105ce do wyra\u017cenia mi\u0142osierdzia. Jezus wzywa r\u00f3wnie\u017c do przebaczenia<\/i> i do dawania<\/i>. Mamy by\u0107 narz\u0119dziami mi\u0142osierdzia, poniewa\u017c pierwsi otrzymali\u015bmy je od Boga. Mamy by\u0107 szczodrzy dla wszystkich, wiedz\u0105c, \u017ce r\u00f3wnie\u017c B\u00f3g wielkodusznie udziela nam swojej dobroci.<\/span><\/p>\n

Mi\u0142osierni jak Ojciec<\/i> jest zatem \u201emottem\u201d Roku \u015awi\u0119tego. W mi\u0142osierdziu mamy dow\u00f3d tego, jak B\u00f3g kocha. On daje wszystko z siebie samego, zawsze, za darmo i nie prosz\u0105c o nic w zamian. Przychodzi nam z pomoc\u0105, kiedy go wzywamy. Pi\u0119kne jest, \u017ce codzienna modlitwa Ko\u015bcio\u0142a zaczyna si\u0119 od s\u0142\u00f3w: \u00abBo\u017ce, wejrzyj ku wspomo\u017ceniu memu, Panie, po\u015bpiesz ku ratunkowi memu\u00bb (por. Ps<\/i> 70[69], 2). Pomoc, kt\u00f3rej wzywamy, jest ju\u017c pierwszym krokiem mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, uczynionym w nasz\u0105 stron\u0119. On przychodzi, aby wybawi\u0107 nas od s\u0142abo\u015bci, w kt\u00f3rych \u017cyjemy. Jego pomoc sprawia, \u017ce potrafimy dostrzec Jego obecno\u015b\u0107 i odczu\u0107 Jego blisko\u015b\u0107. Dzie\u0144 za dniem, dotkni\u0119ci przez Jego wsp\u00f3\u0142czucie, mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c i my by\u0107 wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cy dla wszystkich.<\/span><\/p>\n

W tym Roku \u015awi\u0119tym b\u0119dziemy mogli do\u015bwiadczy\u0107 otwarcia serc na tych wszystkich, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 na najbardziej beznadziejnych peryferiach egzystencjalnych, kt\u00f3re tak cz\u0119sto \u015bwiat stwarza w spos\u00f3b dramatyczny. Ile\u017c sytuacji niepewno\u015bci i cierpienia jest obecnych w dzisiejszym \u015bwiecie! Ile\u017c ran na ciele wielu, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 ju\u017c wi\u0119cej g\u0142osu, poniewa\u017c ich krzyk os\u0142ab\u0142 i zgas\u0142 z powodu oboj\u0119tno\u015bci bogatych narod\u00f3w. W tym Jubileuszu Ko\u015bci\u00f3\u0142 zostanie jeszcze bardziej wezwany do leczenia tych ran, do opatrywania ich oliw\u0105 pocieszenia, do przewi\u0105zywania mi\u0142osierdziem oraz do leczenia ich solidarno\u015bci\u0105 i nale\u017cn\u0105 uwag\u0105. Nie wpadajmy w oboj\u0119tno\u015b\u0107, kt\u00f3ra upokarza, w przyzwyczajenie, kt\u00f3re usypia ducha i nie pozwala odkry\u0107 nowo\u015bci, w cynizm, kt\u00f3ry niszczy. Otw\u00f3rzmy nasze oczy, aby dostrzec bied\u0119 \u015bwiata, rany tak wielu braci i si\u00f3str pozbawionych godno\u015bci. Poczujmy si\u0119 sprowokowani, s\u0142ysz\u0105c ich wo\u0142anie o pomoc. Nasze r\u0119ce niech \u015bcisn\u0105 ich r\u0119ce, przyci\u0105gnijmy ich do siebie, aby poczuli ciep\u0142o naszej obecno\u015bci, przyja\u017ani i braterstwa. Niech ich krzyk stanie si\u0119 naszym, tak by\u015bmy razem z\u0142amali barier\u0119 oboj\u0119tno\u015bci, kt\u00f3ra cz\u0119sto kr\u00f3luje w spos\u00f3b w\u0142adczy, aby ukry\u0107 hipokryzje i egoizm.<\/span><\/p>\n

Jest moim gor\u0105cym \u017cyczeniem, aby chrze\u015bcijanie przemy\u015bleli podczas Jubileuszu uczynki mi\u0142osierdzia wzgl\u0119dem cia\u0142a<\/i> i wzgl\u0119dem ducha<\/i>. B\u0119dzie to sposobem na obudzenie naszego sumienia, cz\u0119sto u\u015bpionego w obliczu dramatu ub\u00f3stwa, a tak\u017ce umo\u017cliwi nam coraz g\u0142\u0119bsze wej\u015bcie w serce Ewangelii, gdzie ubodzy s\u0105 uprzywilejowani dla Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Przepowiadanie Jezusa przedstawia te uczynki mi\u0142osierdzia, aby\u015bmy mogli pozna\u0107, czy \u017cyjemy jak Jego uczniowie, czy te\u017c nie. Odkryjmy na nowo uczynki mi\u0142osierdzia wzgl\u0119dem cia\u0142a<\/i>: g\u0142odnych nakarmi\u0107, spragnionych napoi\u0107, nagich przyodzia\u0107, przybysz\u00f3w w dom przyj\u0105\u0107, wi\u0119\u017ani\u00f3w pociesza\u0107, chorych nawiedza\u0107, umar\u0142ych pogrzeba\u0107. I nie zapominamy o uczynkach mi\u0142osierdzia wzgl\u0119dem ducha<\/i>: w\u0105tpi\u0105cym dobrze radzi\u0107, nieumiej\u0119tnych poucza\u0107, grzesz\u0105cych upomina\u0107, strapionych pociesza\u0107, krzywdy cierpliwie znosi\u0107, urazy ch\u0119tnie darowa\u0107, modli\u0107 si\u0119 za \u017cywych i umar\u0142ych.<\/span><\/p>\n

Nie mo\u017cemy uciec od s\u0142\u00f3w Pana, gdy\u017c to na ich podstawie b\u0119dziemy os\u0105dzeni: czy dali\u015bmy je\u015b\u0107 temu, kto jest g\u0142odny, czy dali\u015bmy pi\u0107 temu, kto jest spragniony, czy przyj\u0119li\u015bmy przybysza i ubrali nagiego, czy mieli\u015bmy czas, aby by\u0107 z chorym i z wi\u0119\u017aniem (por. Mt<\/i> 25, 31-45). Podobnie r\u00f3wnie\u017c zostaniemy zapytani, czy pomogli\u015bmy wyj\u015b\u0107 z w\u0105tpliwo\u015bci, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce cz\u0142owiek zaczyna si\u0119 ba\u0107, i kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em samotno\u015bci; czy byli\u015bmy zdolni do przezwyci\u0119\u017cenia ignorancji, w kt\u00f3rej \u017cyj\u0105 miliony os\u00f3b, a przede wszystkim dzieci pozbawione koniecznej pomocy, aby wyj\u015b\u0107 z biedy; czy byli\u015bmy blisko tego, kto jest samotny i uci\u015bniony; czy przebaczyli\u015bmy temu, kto nas obrazi\u0142 i odrzucili\u015bmy ka\u017cd\u0105 form\u0119 uraz\u00f3w i nienawi\u015bci, kt\u00f3re prowadz\u0105 do przemocy; czy byli\u015bmy cierpliwi na wz\u00f3r Boga, kt\u00f3ry jest tak bardzo cierpliwy wobec nas; i wreszcie czy powierzali\u015bmy Panu na modlitwie naszych braci i siostry. W ka\u017cdym z tych \u201enajmniejszych\u201d jest obecny sam Chrystus. Jego cia\u0142o staje si\u0119 zn\u00f3w widoczne jako um\u0119czone, poranione, ubiczowane, niedo\u017cywione, w ucieczce…, aby\u015bmy mogli je rozpozna\u0107, dotkn\u0105\u0107 i pom\u00f3c z trosk\u0105. Nie zapominajmy o s\u0142owach \u015bw. Jana od Krzy\u017ca: \u00abPod wiecz\u00f3r \u017cycia b\u0119d\u0105 ci\u0119 s\u0105dzi\u0107 z mi\u0142o\u015bci\u00bb.[13]<\/a><\/span><\/p>\n

W Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza znajdujemy jeszcze inny, wa\u017cny aspekt prze\u017cywania z wiar\u0105 Jubileuszu. Ewangelista opowiada, \u017ce Jezus w szabat powr\u00f3ci\u0142 do Nazaretu i, jak mia\u0142 w zwyczaju, uda\u0142 si\u0119 do synagogi. Tam te\u017c zosta\u0142 poproszony o odczytanie fragmentu Pisma i o skomentowanie go. Wybrany fragment pochodzi\u0142 z Ksi\u0119gi proroka Izajasza, gdzie jest napisane: \u00abDuch Pana Boga nade mn\u0105, bo Pan mnie nama\u015bci\u0142. Pos\u0142a\u0142 mnie, by g\u0142osi\u0107 dobr\u0105 nowin\u0119 ubogim, by opatrywa\u0107 rany serc z\u0142amanych, by zapowiada\u0107 wyzwolenie je\u0144com i wi\u0119\u017aniom swobod\u0119; aby obwieszcza\u0107 rok \u0142aski Pa\u0144skiej\u00bb (Iz<\/i> 61, 1-2). \u201eRok \u0142aski\u201d \u2014 rok mi\u0142osierdzia: to w\u0142a\u015bnie jest nam og\u0142oszone przez Pana i tym pragniemy \u017cy\u0107. Ten Rok \u015awi\u0119ty niesie ze sob\u0105 bogactwo misji Jezusa, kt\u00f3re odbija si\u0119 echem w s\u0142owach Proroka: zanie\u015b\u0107 s\u0142owo i gest pocieszenia biednym, og\u0142osi\u0107 wolno\u015b\u0107 tym, kt\u00f3rzy s\u0105 wi\u0119\u017aniami nowych form niewolnictwa nowoczesnego spo\u0142ecze\u0144stwa, przywr\u00f3ci\u0107 godno\u015b\u0107 tym, kt\u00f3rzy zostali jej pozbawieni. Przepowiadanie Jezusa staje si\u0119 na nowo widoczne w odpowiedziach wiary, kt\u00f3re chrze\u015bcijanie powinni dawa\u0107 przez osobiste \u015bwiadectwo. Niech towarzysz\u0105 nam s\u0142owa Aposto\u0142a: \u00abkto pe\u0142ni uczynki mi\u0142osierdzia, niech to czyni ochoczo\u00bb (Rz<\/i> 12, 8).<\/span><\/p>\n

Niech czas Wielkiego Postu w Roku Jubileuszowym zostanie prze\u017cyty jeszcze bardziej intensywnie, jako istotny moment w celebrowaniu i do\u015bwiadczaniu mi\u0142osierdzia Boga. Ile\u017c stron Pisma \u015awi\u0119tego mo\u017cna przemedytowa\u0107 podczas tych tygodni Wielkiego Postu, aby odkry\u0107 na nowo mi\u0142osierne oblicze Ojca! U\u017cywaj\u0105c s\u0142\u00f3w proroka Micheasza mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c i my powt\u00f3rzy\u0107: \u00abKt\u00f3ry\u017c B\u00f3g podobny Tobie, co oddalasz nieprawo\u015b\u0107, odpuszczasz wyst\u0119pek reszcie dziedzictwa Twego? Nie \u017cywi On gniewu na zawsze, bo upodoba\u0142 sobie mi\u0142osierdzie. Ulituje si\u0119 znowu nad nami, zetrze nasze nieprawo\u015bci i wrzuci w g\u0142\u0119boko\u015bci morskie wszystkie nasze grzechy\u00bb (7, 18-19).<\/span><\/p>\n

W tym czasie modlitwy, postu i uczynk\u00f3w mi\u0142o\u015bci, strony Ksi\u0119gi proroka Izajasza b\u0119d\u0105 mog\u0142y zosta\u0107 przemedytowane w spos\u00f3b jeszcze bardziej konkretny: \u00abCzy\u017c nie jest raczej ten post, kt\u00f3ry wybieram: rozerwa\u0107 kajdany z\u0142a, rozwi\u0105za\u0107 wi\u0119zy niewoli, wypu\u015bci\u0107 wolno uci\u015bnionych i wszelkie jarzmo po\u0142ama\u0107; dzieli\u0107 sw\u00f3j chleb z g\u0142odnym, wprowadzi\u0107 w dom biednych tu\u0142aczy, nagiego, kt\u00f3rego ujrzysz, przyodzia\u0107 i nie odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w. Wtedy twoje \u015bwiat\u0142o wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwo\u015b\u0107 twoja poprzedza\u0107 ci\u0119 b\u0119dzie, chwa\u0142a Pa\u0144ska i\u015b\u0107 b\u0119dzie za tob\u0105. Wtedy zawo\u0142asz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: \u201eOto jestem!\u201d Je\u015bli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozi\u0107 palcem i m\u00f3wi\u0107 przewrotnie, je\u015bli podasz tw\u00f3j chleb zg\u0142odnia\u0142emu i nakarmisz dusz\u0119 przygn\u0119bion\u0105, w\u00f3wczas twe \u015bwiat\u0142o zab\u0142y\u015bnie w ciemno\u015bciach, a twoja ciemno\u015b\u0107 stanie si\u0119 po\u0142udniem. Pan ci\u0119 zawsze prowadzi\u0107 b\u0119dzie, nasyci dusz\u0119 twoj\u0105 na pustkowiach. Odm\u0142odzi twoje ko\u015bci, tak \u017ce b\u0119dziesz jak zroszony ogr\u00f3d i jak \u017ar\u00f3d\u0142o wody, co si\u0119 nie wyczerpie\u00bb (58, 6-11).<\/span><\/p>\n

Inicjatywa \u201e24 godziny dla Pana\u201d, kt\u00f3r\u0105 b\u0119dziemy prze\u017cywa\u0107 w pi\u0105tek oraz w sobot\u0119 przed IV Niedziel\u0105 Wielkiego Postu, powinna zosta\u0107 rozpropagowana w diecezjach. Wiele os\u00f3b powraca do Sakramentu Pojednania, a w\u015br\u00f3d nich wiele os\u00f3b m\u0142odych, kt\u00f3rzy w podobnym do\u015bwiadczeniu odnajduj\u0105 cz\u0119sto drog\u0119 powrotu do Pana, aby \u017cy\u0107 chwil\u0105 intensywnej modlitwy oraz nada\u0107 sens w\u0142asnemu \u017cyciu. Z przekonaniem na nowo k\u0142adziemy w centrum Sakrament Pojednania, poniewa\u017c pozwala dotkn\u0105\u0107 nam wielko\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia. B\u0119dzie to dla ka\u017cdego penitenta \u017ar\u00f3d\u0142em prawdziwego pokoju wewn\u0119trznego.<\/span><\/p>\n

Nie zm\u0119czy mnie nigdy powtarzanie, \u017ceby spowiednicy stali si\u0119 prawdziwym znakiem mi\u0142osierdzia Ojca. Bycie spowiednikiem to nie improwizacja. Spowiednikami stajemy si\u0119 przede wszystkim wtedy, gdy wpierw sami jako penitenci szukamy przebaczenia. Nigdy nie zapominajmy, \u017ce by\u0107 spowiednikiem znaczy mie\u0107 udzia\u0142 w samej misji Jezusa i by\u0107 konkretnym znakiem ci\u0105g\u0142o\u015bci Boskiej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra przebacza i zbawia. Ka\u017cdy z nas otrzyma\u0142 dar Ducha \u015awi\u0119tego dla przebaczenia grzech\u00f3w i za to jeste\u015bmy odpowiedzialni. Nikt z nas nie jest panem sakramentu, ale wiernym s\u0142ug\u0105 przebaczenia Boga. Ka\u017cdy spowiednik powinien przyjmowa\u0107 wiernych jak ojciec z przypowie\u015bci o marnotrawnym synu: to ojciec, kt\u00f3ry wybiega na spotkanie syna, pomimo, \u017ce ten ostatni roztrwoni\u0142 jego maj\u0105tek. Spowiednicy s\u0105 wezwani, aby obj\u0105\u0107 skruszonego syna, kt\u00f3ry wraca do domu i by wyrazi\u0107 rado\u015b\u0107 z tego, \u017ce si\u0119 odnalaz\u0142. Niech nie zm\u0119czy spowiednik\u00f3w r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce b\u0119d\u0105 musieli wyj\u015b\u0107 do drugiego syna, kt\u00f3ry pozosta\u0142 na zewn\u0105trz i jest niezdolny do rado\u015bci, aby wyt\u0142umaczy\u0107 mu, \u017ce jego ostry os\u0105d jest niesprawiedliwy i nie ma sensu w obliczu mi\u0142osierdzia Ojca, kt\u00f3re nie zna granic. Niech nie zadaj\u0105 aroganckich pyta\u0144, lecz jak ojciec z przypowie\u015bci niech przerw\u0105 wyw\u00f3d przygotowany przez syna marnotrawnego, a\u017ceby potrafili uchwyci\u0107 w sercu ka\u017cdego penitenta wezwanie do pomocy i pro\u015bb\u0119 o przebaczenie. Spowiednicy s\u0105 wezwani do tego, aby byli zawsze i wsz\u0119dzie, w ka\u017cdej sytuacji i pomimo wszystko, znakiem prymatu mi\u0142osierdzia.<\/span><\/p>\n

Podczas Wielkiego Postu w tym Roku \u015awi\u0119tym zamierzam wys\u0142a\u0107 Misjonarzy Mi\u0142osierdzia<\/i>. B\u0119d\u0105 znakiem matczynej troski Ko\u015bcio\u0142a o Lud Bo\u017cy, aby wszed\u0142 on w g\u0142\u0119boko\u015bci bogactwa tej tajemnicy tak fundamentalnej dla naszej wiary. B\u0119d\u0105 to kap\u0142ani, kt\u00f3rym udziel\u0119 w\u0142adzy przebaczenia grzech\u00f3w zarezerwowanych dla Stolicy Apostolskiej, aby podkre\u015bli\u0107 wielko\u015b\u0107 ich pos\u0142ania. B\u0119d\u0105 przede wszystkim \u017cywym znakiem tego, jak Ojciec przygarnia tych, kt\u00f3rzy szukaj\u0105 jego przebaczenia. B\u0119d\u0105 Misjonarzami Mi\u0142osierdzia, poniewa\u017c b\u0119d\u0105 kszta\u0142towa\u0107 ze wszystkimi spotkanie pe\u0142ne cz\u0142owiecze\u0144stwa, \u017ar\u00f3d\u0142o uwolnienia, bogate w odpowiedzialno\u015b\u0107 za przezwyci\u0119\u017cenie trudno\u015bci i podj\u0119cie nowego \u017cycia otrzymanego w Chrzcie \u015bwi\u0119tym. W ich misji pozwol\u0105 si\u0119 oni poprowadzi\u0107 s\u0142owom Aposto\u0142a: \u00abB\u00f3g podda\u0142 wszystkich niepos\u0142usze\u0144stwu, aby wszystkim okaza\u0107 swe mi\u0142osierdzie\u00bb (Rz<\/i> 11, 32). Wszyscy bowiem, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c nikogo, wezwani s\u0105 do przyj\u0119cia tego apelu mi\u0142osierdzia. Niech misjonarze \u017cyj\u0105 tym wezwaniem wiedz\u0105c, \u017ce mog\u0105 utkwi\u0107 sw\u00f3j wzrok w Jezusie: \u00abmi\u0142osiernym i wiernym arcykap\u0142anie\u00bb (por. Hbr<\/i> 2, 17).<\/span><\/p>\n

Prosz\u0119 wsp\u00f3\u0142braci Biskup\u00f3w o zaproszenie i o przyj\u0119cie tych misjonarzy, aby byli przede wszystkim przekonuj\u0105cymi kaznodziejami mi\u0142osierdzia. Niech zostan\u0105 zorganizowane w diecezjach \u201emisje ludowe\u201d, tak aby misjonarze ci stali si\u0119 zwiastunami rado\u015bci i przebaczenia. Uprasza si\u0119 ich, aby sprawowali Sakrament Pojednania dla ludu, by czas \u0142aski ofiarowany w tym Roku Jubileuszowym pozwoli\u0142 wielu synom, kt\u00f3rzy s\u0105 daleko, odnale\u017a\u0107 drog\u0119 do ojcowskiego domu. Niech Pasterze, przede wszystkim w tym intensywnym czasie Wielkiego Postu, z trosk\u0105 zach\u0119caj\u0105 wiernych do powrotu \u201edo tronu \u0142aski, aby\u015bmy otrzymali mi\u0142osierdzie i znale\u017ali \u0142ask\u0119\u201d (Hbr<\/i> 4, 16).<\/span><\/p>\n

S\u0142owo przebaczenia niech dotrze do wszystkich, a wezwanie do do\u015bwiadczenia mi\u0142osierdzia niech nie pozostawi nikogo oboj\u0119tnym. Moje zaproszenie do nawr\u00f3cenia kieruj\u0119 z jeszcze wi\u0119ksz\u0105 intensywno\u015bci\u0105 do tych os\u00f3b, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 daleko od \u0142aski Boga ze wzgl\u0119du na spos\u00f3b, w jaki \u017cyj\u0105. My\u015bl\u0119 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny o tych m\u0119\u017cczyznach i kobietach, kt\u00f3rzy nale\u017c\u0105 do grup przest\u0119pczych, jakiekolwiek by one by\u0142y. Dla waszego dobra prosz\u0119 was o zmian\u0119 \u017cycia. Prosz\u0119 was w imi\u0119 Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry, chocia\u017c walczy\u0142 z grzechem, nigdy nie odrzuci\u0142 grzesznika. Nie wpadajcie w straszliw\u0105 pu\u0142apk\u0119 my\u015blenia, \u017ce \u017cycie zale\u017cy od pieni\u0119dzy, i \u017ce wobec nich wszystko inne staje si\u0119 pozbawione warto\u015bci i godno\u015bci. To jest tylko iluzja. Nie zabierzemy pieni\u0119dzy z nami po \u015bmierci. Pieni\u0105dze nie daj\u0105 nam prawdziwej rado\u015bci. Przemoc, u\u017cyta do zdobycia pieni\u0119dzy ociekaj\u0105cych krwi\u0105, nie czyni cz\u0142owieka ani mocnym, ani nie\u015bmiertelnym. Dla wszystkich, wcze\u015bniej lub p\u00f3\u017aniej, przyjdzie s\u0105d Bo\u017cy, od kt\u00f3rego nikt nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 uciec.<\/span><\/p>\n

To samo wezwanie niech dotrze do os\u00f3b wspieraj\u0105cych b\u0105d\u017a wsp\u00f3\u0142uczestnicz\u0105cych w korupcji. Ta zgni\u0142a rana spo\u0142ecze\u0144stwa jest ci\u0119\u017ckim grzechem, kt\u00f3ry wo\u0142a do nieba, poniewa\u017c uderza w same podstawy \u017cycia osobistego i spo\u0142ecznego. Korupcja nie pozwala patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105, poniewa\u017c w swojej bezwzgl\u0119dno\u015bci i chciwo\u015bci niszczy projekty s\u0142abych i mia\u017cd\u017cy najbiedniejszych. Korupcja to z\u0142o, kt\u00f3re zakorzenia si\u0119 w codziennych gestach po to, aby rozrosn\u0105\u0107 si\u0119 potem w publiczne skandale. Korupcja jest uporczywym trwaniem w grzechu, kt\u00f3ry chce zast\u0105pi\u0107 Boga iluzj\u0105 pieni\u0105dza jako formy w\u0142adzy. Jest to dzie\u0142o ciemno\u015bci wspierane przez podejrzliwo\u015b\u0107 i przez intrygi. Corruptio optimi pessima <\/i>[gdy najlepsze si\u0119 deprawuje, staje si\u0119 najgorszym], m\u00f3wi\u0142 s\u0142usznie \u015bw. Grzegorz Wielki, aby wskaza\u0107, \u017ce nikt nie mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 odpornym na t\u0119 pokus\u0119. Aby odsun\u0105\u0107 j\u0105 z \u017cycia osobistego i spo\u0142ecznego, konieczna jest rozwaga, czujno\u015b\u0107, lojalno\u015b\u0107, przejrzysto\u015b\u0107, po\u0142\u0105czone z odwag\u0105 ujawnienia. Je\u015bli nie walczy si\u0119 otwarcie z korupcja, wcze\u015bniej lub p\u00f3\u017aniej staje si\u0119 jej wsp\u00f3lnikiem i niszczy si\u0119 w\u0142asn\u0105 egzystencj\u0119.<\/span><\/p>\n

To jest w\u0142a\u015bnie czas sposobny na zmian\u0119 \u017cycia! To jest czas, aby pozwoli\u0107 dotkn\u0105\u0107 swe serce. W obliczu pope\u0142nionego z\u0142a, nawet w przypadku ci\u0119\u017ckich przest\u0119pstw, nadchodzi moment wys\u0142uchania p\u0142aczu os\u00f3b niewinnych, ograbionych z maj\u0105tku, z godno\u015bci, z uczu\u0107, z samego \u017cycia. Pozostawanie na drodze z\u0142a jest tylko \u017ar\u00f3d\u0142em iluzji i smutku. Prawdziwe \u017cycie jest zgo\u0142a inne. B\u00f3g nie m\u0119czy si\u0119, trzymaj\u0105c r\u0119k\u0119 wyci\u0105gni\u0119t\u0105. On jest zawsze gotowy do wys\u0142uchania i r\u00f3wnie\u017c ja jestem gotowy, tak jak i moi bracia Biskupi i Kap\u0142ani. Wystarczy tylko przyj\u0105\u0107 zaproszenie do nawr\u00f3cenia i podda\u0107 si\u0119 sprawiedliwo\u015bci, podczas gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 ofiaruje mi\u0142osierdzie.<\/span><\/p>\n

Nie b\u0119dzie bezu\u017cyteczne w tym kontek\u015bcie opisanie relacji pomi\u0119dzy sprawiedliwo\u015bci\u0105<\/i> a mi\u0142osierdziem<\/i>. Nie s\u0105 to dwa aspekty sobie przeciwne, ale dwa wymiary tej samej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra rozwija si\u0119 stopniowo, a\u017c do osi\u0105gni\u0119cia swego szczytu w pe\u0142ni mi\u0142o\u015bci. Sprawiedliwo\u015b\u0107 jest podstawow\u0105 koncepcj\u0105 dla spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego, gdy\u017c normalnie odnosi si\u0119 do porz\u0105dku prawnego, poprzez kt\u00f3ry stosuje si\u0119 prawo. Przez sprawiedliwo\u015b\u0107 rozumie si\u0119 r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce ka\u017cdemu nale\u017cy odda\u0107 to, co mu si\u0119 nale\u017cy. Biblia wiele razy odnosi si\u0119 do sprawiedliwo\u015bci Bo\u017cej i do Boga jako S\u0119dziego. W rozumieniu biblijnym sprawiedliwo\u015b\u0107 jest integralnym zachowywaniem Prawa i postaw\u0105 ka\u017cdego dobrego Izraelity zgodn\u0105 z przykazaniami danymi przez Boga. Ta wizja jednak doprowadzi\u0142a, i to wiele razy, do legalizmu, zas\u0142aniaj\u0105c pierwotny sens i zaciemniaj\u0105c g\u0142\u0119bok\u0105 warto\u015b\u0107, jak\u0105 posiada sprawiedliwo\u015b\u0107. Aby przezwyci\u0119\u017cy\u0107 t\u0119 perspektyw\u0119 legalistyczn\u0105 nale\u017ca\u0142oby pami\u0119ta\u0107, \u017ce w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym sprawiedliwo\u015b\u0107 jest faktycznie rozumiana jako pe\u0142ne zaufania zdanie si\u0119 na wol\u0119 Boga.<\/span><\/p>\n

Ze swej strony Jezus m\u00f3wi cz\u0119\u015bciej o wa\u017cno\u015bci wiary, ni\u017c o zachowaniu Prawa. W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b powinni\u015bmy rozumie\u0107 Jego s\u0142owa, kiedy, znajduj\u0105c si\u0119 przy stole z Mateuszem i innymi celnikami oraz grzesznikami, m\u00f3wi do faryzeusz\u00f3w, kt\u00f3rzy toczyli z Nim sp\u00f3r: \u00abId\u017acie i starajcie si\u0119 zrozumie\u0107, co znaczy: Chc\u0119 raczej mi\u0142osierdzia ni\u017c ofiary<\/i>. Bo nie przyszed\u0142em powo\u0142a\u0107 sprawiedliwych, ale grzesznik\u00f3w\u00bb <\/span>
\n (Mt<\/i> 9, 13). W obliczu wizji sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3ra jest niczym wi\u0119cej, jak tylko zwyk\u0142ym zachowywaniem Prawa, kt\u00f3re dzieli osoby na sprawiedliwych i grzesznik\u00f3w, Jezus chce pokaza\u0107 wielki dar mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re szuka grzesznik\u00f3w, aby zaoferowa\u0107 im przebaczenie i zbawienie. St\u0105d te\u017c staje si\u0119 zrozumia\u0142e, dlaczego z powodu tej swojej wizji uwalniaj\u0105cej <\/span>
\n i b\u0119d\u0105cej \u017ar\u00f3d\u0142em odnowienia, Jezus zosta\u0142 odrzucony przez faryzeusz\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie. Oni bowiem, aby by\u0107 wiernymi Prawu, k\u0142adli ci\u0119\u017cary na ramiona ludzi, niwecz\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie mi\u0142osierdzie Ojca. Wezwanie do zachowywania Prawa nie mo\u017ce utrudni\u0107 zwr\u00f3cenia uwagi na rzeczy niezb\u0119dne, kt\u00f3re dotycz\u0105 godno\u015bci os\u00f3b.<\/span><\/p>\n

Wezwanie Jezusa odnosi si\u0119 do tekstu proroka Ozeasza \u2014 \u00abMi\u0142o\u015bci pragn\u0119, nie krwawej ofiary\u00bb (6, 6) \u2014 i jest bardzo znacz\u0105ce w tym kontek\u015bcie. Jezus potwierdza, \u017ce od tej pory regu\u0142\u0105 \u017cycia Jego uczni\u00f3w b\u0119dzie prymat mi\u0142osierdzia, jak o tym sam za\u015bwiadcza, dziel\u0105c sw\u00f3j posi\u0142ek z grzesznikami. Mi\u0142osierdzie raz jeszcze jest objawione jako podstawowy wymiar misji Jezusa. Jest ono prawdziwym wyzwaniem wobec Jego rozm\u00f3wc\u00f3w, kt\u00f3rzy zatrzymuj\u0105 si\u0119 tylko na aspekcie formalnym Prawa. Jezus natomiast wykracza poza Prawo; Jego dzielenie si\u0119 z tymi, kt\u00f3rych Prawo uwa\u017ca\u0142o za grzesznik\u00f3w, pozwala zrozumie\u0107, dok\u0105d dochodzi Jego mi\u0142osierdzie.<\/span><\/p>\n

R\u00f3wnie\u017c Aposto\u0142 Pawe\u0142 przeby\u0142 podobn\u0105 drog\u0119. Zanim spotka\u0142 Chrystusa na drodze do Damaszku, jego \u017cycie by\u0142o po\u015bwi\u0119cone w spos\u00f3b ca\u0142kowity osi\u0105gni\u0119ciu sprawiedliwo\u015bci z Prawa (por. Flm<\/i> 3, 6). Nawr\u00f3cenie dokonane przez Chrystusa doprowadzi\u0142o Paw\u0142a do wywr\u00f3cenia jego wizji a\u017c do takiego punktu, \u017ce w Li\u015bcie do Galat\u00f3w napisa\u0142: \u00abmy w\u0142a\u015bnie uwierzyli\u015bmy w Chrystusa Jezusa, by osi\u0105gn\u0105\u0107 usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa, a nie przez wype\u0142nianie Prawa za pomoc\u0105 uczynk\u00f3w\u00bb (2, 16). Jego zrozumienie sprawiedliwo\u015bci zmieni\u0142o si\u0119 radykalnie. Pawe\u0142 k\u0142adzie teraz na pierwszym miejscu wiar\u0119, a nie Prawo. To nie zachowywanie prawa zbawia, ale wiara w Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry wraz ze swoja M\u0119k\u0105 i Zmartwychwstaniem niesie zbawienie razem z mi\u0142osierdziem, kt\u00f3re usprawiedliwia. Sprawiedliwo\u015b\u0107 Boga staje si\u0119 teraz uwolnieniem dla tych, kt\u00f3rzy s\u0105 uci\u015bnieni przez niewol\u0119 grzechu i wszystkich jego konsekwencji. Sprawiedliwo\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105 jest Jego przebaczenie (por. Ps <\/i>51[50], 11-16).<\/span><\/p>\n

Mi\u0142osierdzie nie jest przeciwne sprawiedliwo\u015bci, lecz wyra\u017ca zachowanie Boga w stosunku do grzesznika, kt\u00f3remu to ofiaruje kolejn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 okazania \u017calu, nawr\u00f3cenia i uwierzenia. Do\u015bwiadczenie proroka Ozeasza pomaga nam zrozumie\u0107 przekroczenie sprawiedliwo\u015bci w kierunku mi\u0142osierdzia. Epoka, w kt\u00f3rej \u017cy\u0142 ten prorok, jest jedn\u0105 z bardziej dramatycznych w historii ludu wybranego. Kr\u00f3lestwo jest bliskie zniszczenia; lud jest niewierny przymierzu, oddali\u0142 si\u0119 od Boga i straci\u0142 wiar\u0119 ojc\u00f3w. Wed\u0142ug ludzkiej logiki s\u0142uszne jest, by B\u00f3g my\u015bla\u0142 o odrzuceniu niewiernego ludu: nie zachowa\u0142 on zawartego przymierza, a zatem zas\u0142uguje na nale\u017cn\u0105 kar\u0119, czyli na wygnanie. Potwierdzaj\u0105 to s\u0142owa proroka: \u00abPowr\u00f3c\u0105 do Egiptu i Aszszur b\u0119dzie ich kr\u00f3lem, bo si\u0119 nie chcieli nawr\u00f3ci\u0107\u00bb (Oz<\/i> 11, 5). A jednak po tej reakcji, kt\u00f3ra odwo\u0142uje si\u0119 do sprawiedliwo\u015bci, prorok zmienia radykalnie sw\u00f3j j\u0119zyk i objawia prawdziwe oblicze Boga: \u00abJak\u017ce ci\u0119 mog\u0119 porzuci\u0107, Efraimie, i jak opu\u015bci\u0107 ciebie, Izraelu? Jak\u017ce ci\u0119 mog\u0119 r\u00f3wna\u0107 z Adm\u0105 i uczyni\u0107 podobnym do Seboim? Moje serce na to si\u0119 wzdryga i rozpalaj\u0105 si\u0119 moje wn\u0119trzno\u015bci. Nie chc\u0119, aby wybuchn\u0105\u0142 p\u0142omie\u0144 mego gniewu i Efraima ju\u017c wi\u0119cej nie zniszcz\u0119, albowiem Bogiem jestem, nie cz\u0142owiekiem; po\u015brodku ciebie jestem Ja \u2014 \u015awi\u0119ty, i nie przychodz\u0119, \u017ceby zatraca\u0107\u00bb (Oz <\/i>11, 8-9). \u015aw. Augustyn, jak gdyby komentuj\u0105c s\u0142owa proroka, m\u00f3wi: \u00ab\u0141atwiej jest Bogu powstrzyma\u0107 gniew, ani\u017celi mi\u0142osierdzie\u00bb.[14]<\/a> Tak w\u0142a\u015bnie jest. Gniew Boga trwa tylko chwil\u0119, podczas gdy Jego mi\u0142osierdzie trwa na wieki.<\/span><\/p>\n

Je\u015bli B\u00f3g zatrzyma\u0142by si\u0119 na sprawiedliwo\u015bci, przesta\u0142by by\u0107 Bogiem i sta\u0142by si\u0119 jak wszyscy ludzie, kt\u00f3rzy przywo\u0142uj\u0105 szacunek dla prawa. Sprawiedliwo\u015b\u0107 sama z siebie nie wystarczy, a do\u015bwiadczenie uczy, \u017ce odwo\u0142ywanie si\u0119 tylko do niej niesie ze sob\u0105 ryzyko jej zniszczenia. Z tego te\u017c powodu B\u00f3g przekracza sprawiedliwo\u015b\u0107 mi\u0142osierdziem i przebaczeniem. To nie oznacza umniejszenia sprawiedliwo\u015bci b\u0105d\u017a uczynienia jej zb\u0119dn\u0105, wr\u0119cz przeciwnie. Ten, kto b\u0142\u0105dzi, b\u0119dzie musia\u0142 ponie\u015b\u0107 kar\u0119. Tyle \u017ce to nie jest koniec, ale pocz\u0105tek nawr\u00f3cenia, poniewa\u017c do\u015bwiadcza si\u0119 czu\u0142o\u015bci przebaczenia. B\u00f3g nie odrzuca sprawiedliwo\u015bci. On j\u0105 w\u0142\u0105cza i przekracza w jeszcze wi\u0119kszym wydarzeniu, w kt\u00f3rym do\u015bwiadcza si\u0119 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest fundamentem prawdziwej sprawiedliwo\u015bci. Musimy po\u015bwi\u0119ci\u0107 wiele uwagi temu, co pisze Pawe\u0142, aby nie wpa\u015b\u0107 w ten sam b\u0142\u0105d, kt\u00f3ry Aposto\u0142 wypomina\u0142 \u00f3wczesnym \u017bydom: \u00abAlbowiem nie chc\u0105c uzna\u0107, \u017ce usprawiedliwienie pochodzi od Boga, i uporczywie trzymaj\u0105c si\u0119 w\u0142asnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali si\u0119 usprawiedliwieniu pochodz\u0105cemu od Boga. A przecie\u017c kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia ka\u017cdego, kto wierzy\u00bb (Rz<\/i> 10, 3-4). Ta Bo\u017ca sprawiedliwo\u015b\u0107 jest mi\u0142osierdziem udzielonym wszystkim jako \u0142aska na mocy \u015bmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Krzy\u017c Chrystusa zatem jest sprawiedliwo\u015bci\u0105 Boga nad nami wszystkimi i nad \u015bwiatem, poniewa\u017c ofiaruje nam pewno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci i nowego \u017cycia.<\/span><\/p>\n

Jubileusz niesie ze sob\u0105 r\u00f3wnie\u017c nawi\u0105zanie do odpustu<\/i>. W Roku \u015awi\u0119tym Mi\u0142osierdzia odpust zyskuje szczeg\u00f3lne znaczenia. Przebaczenie Boga dla naszych grzech\u00f3w nie zna granic. W \u015bmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa B\u00f3g czyni widoczn\u0105 swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra prowadzi a\u017c do zniszczenia grzechu ludzkiego. Pojednanie si\u0119 z Bogiem staje si\u0119 mo\u017cliwe dzi\u0119ki Misterium Paschalnemu oraz poprzez po\u015brednictwo Ko\u015bcio\u0142a. B\u00f3g jest zatem zawsze gotowy do przebaczenia i nie m\u0119czy si\u0119 nigdy, ofiaruj\u0105c je w spos\u00f3b zawsze nowy i nieoczekiwany. My wszyscy natomiast do\u015bwiadczamy grzechu. Wiemy, \u017ce jeste\u015bmy wezwani do doskona\u0142o\u015bci (por. Mt <\/i>5, 48), lecz jednocze\u015bnie odczuwamy silny ci\u0119\u017car grzechu. Podczas, gdy odczuwamy moc \u0142aski, kt\u00f3ra nas przemienia, do\u015bwiadczamy r\u00f3wnie\u017c si\u0142y grzechu, kt\u00f3ra ma na nas wp\u0142yw. Pomimo przebaczenia, w naszym \u017cyciu niesiemy sprzeczno\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 konsekwencj\u0105 naszych grzech\u00f3w. W Sakramencie Pojednania B\u00f3g przebacza grzechy, kt\u00f3re zostaj\u0105 naprawd\u0119 zg\u0142adzone, lecz jednak negatywny \u015blad, kt\u00f3ry grzechy zostawi\u0142y w naszym post\u0119powaniu i w naszych my\u015blach pozostaje. Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce jest jednakowo\u017c silniejsze r\u00f3wnie\u017c ni\u017c ten \u015blad. Staje si\u0119 ono odpustem<\/i> Ojca, kt\u00f3ry poprzez Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u2014 Oblubienic\u0119 Chrystusa \u2014 dosi\u0119ga grzesznika, kt\u00f3remu udzieli\u0142 ju\u017c przebaczenia i uwalnia go od ka\u017cdej pozosta\u0142o\u015bci skutk\u00f3w grzechu, umo\u017cliwiaj\u0105c mu raczej dzia\u0142anie z mi\u0142o\u015bci\u0105 oraz wzrastanie w mi\u0142o\u015bci, ni\u017c ponowny upadek w grzech.<\/span><\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u017cyje komuni\u0105 \u015awi\u0119tych. W Eucharystii komunia ta, kt\u00f3ra jest darem Boga, aktualizuje si\u0119 jako jedno\u015b\u0107 duchowa, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy nas wierz\u0105cych ze \u015awi\u0119tymi i B\u0142ogos\u0142awionymi, kt\u00f3rych liczba jest niepoliczona (por. Ap<\/i> 7, 4). Ich \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 przychodzi z pomoc\u0105 naszej s\u0142abo\u015bci i w ten spos\u00f3b Matka-Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest zdolna, wraz ze swoj\u0105 modlitw\u0105 i ze swoim \u017cyciem, wyj\u015b\u0107 naprzeciw s\u0142abo\u015bci jednych w \u015bwi\u0119to\u015bci innych. \u017by\u0107 zatem odpustem Roku \u015awi\u0119tego oznacza przybli\u017ca\u0107 si\u0119 do mi\u0142osierdzia Ojca, maj\u0105c pewno\u015b\u0107, \u017ce Jego przebaczenie rozci\u0105ga si\u0119 na ca\u0142e \u017cycie wierz\u0105cego cz\u0142owieka. Odpust jest do\u015bwiadczeniem \u015bwi\u0119to\u015bci Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry ma udzia\u0142 we wszystkich dobrodziejstwach p\u0142yn\u0105cych z Odkupienia Chrystusa, aby przebaczenie rozci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 a\u017c do ostatecznych skutk\u00f3w, do kt\u00f3rych dociera mi\u0142o\u015b\u0107 Boga. \u017byjmy intensywnie Jubileuszem, prosz\u0105c Ojca o przebaczenie grzech\u00f3w i o udzielenie swojego mi\u0142osiernego odpustu.<\/span><\/p>\n

Mi\u0142osierdzie posiada warto\u015b\u0107, kt\u00f3ra przekracza granice Ko\u015bcio\u0142a. Pozwala nam ono wej\u015b\u0107 w relacje z Judaizmem i z Islamem, kt\u00f3re to religie uwa\u017caj\u0105 mi\u0142osierdzie jako jeden z najistotniejszych atrybut\u00f3w Boga. Izrael jako pierwszy otrzyma\u0142 to objawienie, kt\u00f3re trwa w historii jako pocz\u0105tek niezmierzonego bogactwa, kt\u00f3re ma do zaoferowania ludzko\u015bci. Jak to ju\u017c zauwa\u017cyli\u015bmy, strony Starego Testamentu przesycone s\u0105 mi\u0142osierdziem, poniewa\u017c opowiadaj\u0105 dzie\u0142a, kt\u00f3rych Pan dokona\u0142 dla swojego ludu w najtrudniejszych momentach jego historii. Islam ze swej strony, po\u015br\u00f3d imion przypisanych Stworzycielowi, przywo\u0142uje szczeg\u00f3lnie dwa s\u0142owa: Mi\u0142osierny i Lito\u015bciwy. To wezwanie jest cz\u0119sto na ustach wiernych muzu\u0142man\u00f3w, kt\u00f3rzy czuj\u0105 blisko\u015b\u0107 i wsparcie mi\u0142osierdzia w ich codziennych s\u0142abo\u015bciach. R\u00f3wnie\u017c oni wierz\u0105, \u017ce nikt nie mo\u017ce ograniczy\u0107 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, poniewa\u017c jego bramy pozostaj\u0105 zawsze otwarte.<\/span><\/p>\n

Oby ten Rok Jubileuszowy, prze\u017cyty w mi\u0142osierdziu, umo\u017cliwi\u0142 spotkanie z tymi religiami oraz z innymi szlachetnymi tradycjami religijnymi; niech sprawi, \u017ce staniemy si\u0119 bardziej otwarci na dialog, aby pozna\u0107 si\u0119 lepiej i wzajemnie zrozumie\u0107; niech wyeliminuje ka\u017cd\u0105 form\u0119 zamkni\u0119cia i pogardy, i niech odrzuci ka\u017cdy rodzaj przemocy i dyskryminacji.<\/span><\/p>\n

My\u015bl moja biegnie teraz do Matki Mi\u0142osierdzia. S\u0142odycz Jej spojrzenia niech nam towarzyszy w tym Roku \u015awi\u0119tym, aby\u015bmy wszyscy potrafili odkry\u0107 rado\u015b\u0107 z czu\u0142o\u015bci Boga. Nikt tak jak Maryja nie pozna\u0142 g\u0142\u0119boko\u015bci tajemnicy Boga, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Wszystko w Jej \u017cyciu zosta\u0142o ukszta\u0142towane przez obecno\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em. Matka Ukrzy\u017cowanego i Zmartwychwsta\u0142ego wesz\u0142a do sanktuarium mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, poniewa\u017c wewn\u0119trznie uczestniczy\u0142a w tajemnicy Jego mi\u0142o\u015bci.<\/span><\/p>\n

Wybrana na Matk\u0119 Bo\u017cego Syna, Maryja by\u0142a od zawsze przygotowana przez mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca na to, by sta\u0107 si\u0119 Arka Przymierza<\/i> mi\u0119dzy Bogiem i lud\u017ami. Zachowa\u0142a w swoim sercu Bo\u017ce mi\u0142osierdzie w doskona\u0142ej syntonii ze swoim Synem Jezusem. Jej pie\u015b\u0144 pochwalna, od\u015bpiewana na progu domu \u015bw. El\u017cbiety, zosta\u0142a zadedykowana mi\u0142osierdziu, kt\u00f3re si\u0119 rozci\u0105ga \u00abz pokolenia na pokolenie\u00bb (\u0141k <\/i>1, 50). R\u00f3wnie\u017c i my zostali\u015bmy uj\u0119ci w tych proroczych s\u0142owach Dziewicy Maryi. Niech to b\u0119dzie dla nas pocieszeniem i wsparciem, podczas gdy przekracza\u0107 b\u0119dziemy Drzwi \u015awi\u0119te, aby do\u015bwiadczy\u0107 owoc\u00f3w mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/span><\/p>\n

Pod krzy\u017cem Maryja wraz z Janem, uczniem mi\u0142o\u015bci, sta\u0142a si\u0119 \u015bwiadkiem s\u0142\u00f3w przebaczenia, kt\u00f3re wysz\u0142y z ust Jezusa. Najwy\u017cszy akt przebaczenia dla tego, kto Go ukrzy\u017cowa\u0142, ukazuje nam jak daleko mo\u017ce si\u0119ga\u0107 Bo\u017ce mi\u0142osierdzie. Maryja potwierdza, \u017ce mi\u0142osierdzie Syna Bo\u017cego nie zna granic i dociera do wszystkich, nie wykluczaj\u0105c nikogo. Zwracamy si\u0119 do Niej s\u0142owami staro\u017cytnej, a zarazem zawsze nowej modlitwy, zaczynaj\u0105cej si\u0119 od s\u0142\u00f3w Salve Regina<\/i> [Witaj, Kr\u00f3lowo] prosz\u0105c, aby nigdy nie przesta\u0142a zwraca\u0107 ku nam swoich mi\u0142osiernych oczu i uczyni\u0142a nas godnymi kontemplacji oblicza mi\u0142osierdzia swojego Syna Jezusa.<\/span><\/p>\n

Nasza modlitwa rozci\u0105ga si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na wielu \u015awi\u0119tych i B\u0142ogos\u0142awionych, kt\u00f3rzy uczynili z mi\u0142osierdzia swoj\u0105 misj\u0119 \u017cycia. W spos\u00f3b szczeg\u00f3lny my\u015bl kieruje si\u0119 ku wielkiej aposto\u0142ce mi\u0142osierdzia, \u015bwi\u0119tej Faustynie Kowalskiej. Ta, kt\u00f3ra zosta\u0142a wezwana do wej\u015bcia w g\u0142\u0119boko\u015bci Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, niech wstawia si\u0119 za nami i uzyska dla nas \u0142ask\u0119 \u017cycia i chodzenia zawsze w \u015bwietle Bo\u017cego przebaczenia oraz w niezachwianej ufno\u015bci w Jego mi\u0142o\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Rok \u015awi\u0119ty Nadzwyczajny jest zatem po to, aby w codzienno\u015bci \u017cy\u0107 mi\u0142osierdziem, kt\u00f3re od zawsze Ojciec rozci\u0105ga nad nami. W tym Jubileuszu dajmy si\u0119 Bogu zaskoczy\u0107. On nigdy nie przestaje otwiera\u0107 drzwi swojego serca, by powtarza\u0107, \u017ce nas kocha i \u017ce chce dzieli\u0107 z nami swoje \u017cycie. Ko\u015bci\u00f3\u0142 bardzo silnie odczuwa piln\u0105 potrzeb\u0119 g\u0142oszenia mi\u0142osierdzia Boga. \u017bycie Ko\u015bcio\u0142a jest autentyczne i wiarygodne, gdy czyni z mi\u0142osierdzia swoje pe\u0142ne przekonania przes\u0142anie. Ko\u015bci\u00f3\u0142 wie, \u017ce jego pierwszym zadaniem, przede wszystkim w takim momencie, jak obecnie, pe\u0142nym wielkich nadziei i silnych przeciwie\u0144stw, jest wprowadzenie wszystkich w wielk\u0105 tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Boga, kontempluj\u0105c oblicze Chrystusa. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako pierwszy jest wezwany do tego, aby sta\u0142 si\u0119 wiernym \u015bwiadkiem mi\u0142osierdzia, wyznaj\u0105c je i \u017cyj\u0105c nim jako centrum objawienia Jezusa Chrystusa. Z serca Przenaj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy, z nieprzeniknionych g\u0142\u0119boko\u015bci tajemnicy Boga, wytryska i nieprzerwanie p\u0142ynie wielka rzeka mi\u0142osierdzia. To \u017ar\u00f3d\u0142o nigdy si\u0119 nie mo\u017ce wyczerpa\u0107, bez wzgl\u0119du na to, jak wielu do niego przyjdzie. Za ka\u017cdym razem, gdy kto\u015b b\u0119dzie go potrzebowa\u0142, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 do niego przyst\u0105pi\u0107, poniewa\u017c mi\u0142osierdzie Boga nie ma ko\u0144ca. Jak s\u0105 nieprzeniknione g\u0142\u0119boko\u015bci tajemnicy, kt\u00f3r\u0105 w sobie zawiera, tak te\u017c jest niewyczerpane bogactwo, kt\u00f3re od niej pochodzi.<\/span><\/p>\n

W tym Roku Jubileuszowym niech Ko\u015bci\u00f3\u0142 stanie si\u0119 echem S\u0142owa Boga, kt\u00f3re brzmi mocno i przekonuj\u0105co jako s\u0142owo i jako gest przebaczenia, wsparcia, pomocy, mi\u0142o\u015bci. Niech si\u0119 nie zm\u0119czy nigdy ofiarowaniem mi\u0142osierdzia i niech b\u0119dzie zawsze cierpliwy w umacnianiu i przebaczaniu. Ko\u015bci\u00f3\u0142 niech si\u0119 stanie g\u0142osem ka\u017cdego m\u0119\u017cczyzny i ka\u017cdej kobiety, niech powtarza z ufno\u015bci\u0105 i bez ustanku: \u00abWspomnij na mi\u0142osierdzie Twe, Panie, na \u0142aski Twoje, co trwaj\u0105 od wiek\u00f3w\u00bb (Ps<\/i> 25[24], 6).<\/span><\/p>\n

W Rzymie, u \u015awi\u0119tego Piotra, dnia 11 kwietnia, w wigili\u0119 II Niedzieli Wielkanocnej, \u015awi\u0119ta Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia Roku Pa\u0144skiego 2015, w trzecim roku mego Pontyfikatu.<\/i><\/span><\/p>\n

\"Papie\u017c<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Papie\u017c Franciszek Misericordiae vultus Bulla ustanawiaj\u0105ca nadzwyczajny Jubileusz Mi\u0142osierdzia   Franciszek, Biskup Rzymu, S\u0142uga S\u0142ug Bo\u017cych do wszystkich, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 czyta\u0107 ten list \u0141aska, mi\u0142osierdzie i pok\u00f3j Jezus Chrystus jest obliczem mi\u0142osierdzia Ojca. Wydaje si\u0119, i\u017c tajemnica wiary chrze\u015bcija\u0144skiej znajduje w tym s\u0142owie swoj\u0105 syntez\u0119. Ono sta\u0142o si\u0119 \u017cywe, widoczne i osi\u0105gn\u0119\u0142o swoj\u0105 pe\u0142ni\u0119 w … Czytaj dalej Bulla papieska Jubileusz Mi\u0142osierdzia<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"class_list":["post-355","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/355","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=355"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/355\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2358,"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/355\/revisions\/2358"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiagierczyce.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}